USA New England 2006                                                                                        Reisverslag
 Home

 

Zondag 23 juli 2006

De vlucht vanaf Schiphol vertrekt om 13.30 naar Newark met Continental Airlines. Via Internet hebben al ingecheckt, de boardingpassen geprint en weten op welke stoelen we zitten. Om niet te laat te zijn, vertrekken we om 08.00 uit Rolde. De hele familie brengt ons weg. Het is rustig op de weg en om 10.00 arriveren we op Schiphol en gaan in de rij staan om de bagage in te leveren. Inchecken kan pas 3 uur voor vertrek, om 10.35 uur, dus maar even wachten. Nadat de bagage is ingeleverd, gaan we met de hele familie nog een kopje koffie drinken. We nemen afscheid en lopen tegen 11.30 uur naar de douane. Even een krantje kopen en dan naar gate 7. In verband met de beveiliging moeten we om 12.00 uur uiterlijk bij de gate zijn. Er is niet veel tijd meer voor shopping.

Als we bij de gate zijn, volgt een interview door de beveiliging. Allerlei vragen; waar we heen gaan, wie de koffers heeft inpakt. Blijkbaar zijn we betrouwbaar en mogen door detectieporten en wachten in wachtkamer bij de gate.

Om 13.15 uur is het dan zover, we gaan aan boord. We zitten achterin, rij 42 en 43 aan raam. TV in rugleuning, en we kunnen films kijken en games spelen. Het eten is goed en we drinken veel water. Er is regelmatig turbulentie, maar verder verloopt alles goed. Na een vlucht van 8 uur komen we aan in Newark (16.00 uur lokale tijd). Eerst moeten we door de Immigration. Maar weer in de rij staat en weer wachten. Formulier, de groene, moeten we inleveren en er wordt een foto gemaakt met vingerafdrukken. En weer vragen beantwoorden. We zijn de laatsten van de vlucht en de bagage staat al naast de band dankzij het personeel van de airline. Op naar de rij voor douane en hier moeten we het witte formulier inleveren.

We hebben via Internet een hotel Hampton Inn Newark.geregeld nabij het vliegveld. Van belang was dat het goedkoop was en dat Moturis een Early Pickup vanaf dit hotel verzorgt. Met de monorail rijden we naar P4. Beneden is een infobalie met telefoons en met telefoonnummers van hotels. Ze komen binnen 15 min met de shuttlebus. We checken in in de Hampton Inn Newark. De reservering via internet is zonder problemen verlopen. Na ons te hebben verfrist, gaan we naar het naastgelegen hotel met restaurant (Double Tree) voor een diner. Luxe hamburger en steak. Met fooi kost alles 70 $. In het hotel ook geld gehaald met de pinpas (transactiekosten $ 2,=). Weer terug naar ons hotel en tv kijken. Veel kanalen, maar er is niks op. Dan maar naar bed, het is al 21.00 uur.
Weer: zon en wolken en 27c, vochtig warm.

 

Maandag 24 juli 2006

We zijn op tijd wakker, 05.15 uur. De kinderen slapen wat langer want die zijn gewend om laat naar bed te gaan en uit te slapen. Vorige week via Internet op de site van Moturis al ingecheckt en vermeld dat we een early pick-up willen. De early pick-up is van 07.00 tot 08.00 uur bij ons hotel dus zitten we al om 06.00 aan het ontbijt. Amerikaans met serial, fruit en vele soorten donuts, koffie en melk. We staan op tijd bij de hoofdingang. Na een uur nog niets te zien. Dan maar even gebeld. Het verhuurstation weet van niks, maar sturen een shuttle. Begint al goed en maar weer wachten. Dan maar weer aan de koffie en donuts. Na een uur komt er een taxi en de chauffeur helpt ons de koffers in te laden. Gaat niet zonder problemen. Het slot van de kofferbak gaat stuk. Van binnen is het een troep. Voordat we het parkeerterrein af zijn vraag ik nog eens of hij van Moturis komt. Hij geeft een onduidelijk antwoord en we vragen hem te stoppen en stappen uit met de koffers. De rit blijkt helemaal niet voor ons te zijn. Dan maar weer wachten. Dat wordt al een gewoonte.

Tegen 10.00 uur komt uiteindelijk de shuttle. Op naar de verhuur. We zien New York liggen en rijden over de brede wegen met vele afslagen en voor ons onduidelijke bewegwijzering naar Tappan (New Jersey). Hier moeten we maar niet langs met de camper is ons oordeel.

Na een rit van 45 min. komen we aan bij het Moturis verhuurstation. Er staan al groepen te wachten en de sfeer binnen is al wat gestresst. Wachten staat op het menu. De dame, er is er maar 1, vertelt dat we beter kunnen gaan winkelen omdat de campers nog maar net binnen zijn en schoongemaakt moeten worden. Wij staan buiten een dorp, dus winkelen is niet echt een optie. Dan maar wachten in de schaduw van het gebouw. We zijn op vakantie en gaan ons niet druk maken. Anderen, Duitsers en Nederlands, zijn geïrriteerd, wel early-pickup en maar geen camper. Andere Drenten, uit Emmen, ondergaan dit gelaten. De Hollanders lopen wat gestresst rond. Mensen die camper inleveren melden dat deze drukte op dit verhuurstation normaal is. Een camper die past bij onze maat wordt teruggebracht en de mensen klagen over de kwaliteit. Kastje uit de schanieren, gescheurde bekleding. De Nederlanders voor ons krijgen, het is dan al 14.30 uur, een mooie camper mee. Zij nemen de laatste convenience kit mee. Wij hebben ook een in bestelling. En die oude camper staat er ook nog. Uiteindelijk zijn we als laatste aan de beurt, het is dan 15.00 uur. We krijgen een uitleg waarom het allemaal zo loopt. Ik leg uit dat alles wat ze aanbiedt, kortingen e.d. niet van belang is, alleen een goede camper. En leg uit dat we bij Cruise America een slechte ervaring hadden en dat niet weer zal gebeuren. Een gewaarschuwd mens telt tenslotte voor twee.

 

Ze wijst ons de camper aan (de laatste), en onze reactie is nee. Er is niets anders, maar we houden voet bij stuk. Na veel gedoe spreken we af dat we morgenochtend een andere camper krijgen. Wij moeten nog boodschappen doen en camping zoeken.

Op naar de enorme Mall in de oude camper. In de enorme Mall eten we bij de Mac en zoeken tegen 18.00 uur de camping die Rita, dame van het verhuurstation, ons heeft aangewezen.

Het rijden is snel vertrouwd, maar we missen de TomTom. Niets van borden en ter plaatse weet niemand een camping. Het wordt al donker en we besluiten om naar het verhuurstation terug te gaan en daar te kamperen. Om 21.00 uur zijn we terug en parkeren onze camper op het parkeerterrein.

Rita is nog aanwezig om spullen schoon te maken voor morgen. Ze is niet verbaasd ons te zien. Zij werkt trouwens van 07.00 tot 22.00. Wij evalueren de dag en hopen op morgen, maar je weet nooit.
Weer: zon, 28c

 

Dinsdag 25 juli

We hebben vannacht redelijk goed geslapen. Ook vandaag zijn we vroeg op, 06.00 uur. Afspraak voor camper wissel is pas om 11.00 uur. In de loop van de ochtend komt de politie langs om eens te informeren waar we vandaan komen en wensen ons een mooie vakantie. We eten wat en wachten, ach dat kennen we al. Eind van de ochtend is er nog geen camper. Uiteindelijk om 14.30 uur is het zo ver. Onze nieuwe camper staat klaar en om 15.00 uur vertrekken we. Eerst weer naar de Mall om gewone boodschappen te doen.

Vandaar over de 287 West en de 287 South en de 80 naar East Stroudsburg op de KOA (Deleware Water Gap). Voor bepaalde stukken moeten we tol betalen. Op de camping zijn alle voorzieningen. Kosten $ 50,=.  We richten de camper in met onze gekochte spullen en pakken de koffers uit.
Weer: zon, vochtig warm, 23c

 

Woensdag 26 juli 2006

De eerste dag waarin we het gewone dagritme hebben. We ontbijten buiten aan een picknicktafel. Na een lekkere douche vertrekken we om 09.00 uur naar Lancaster. We nemen de 80 East en dan de 222 naar Reading. Bij een Mall weer boodschappen gehaald en over de 422, 10 en 340 naar Bird in Hand. We rijden door een heuvelachtig landschap met akkerbouw en mooie witte boerderijen met silo. Onderweg (340) komen we buggy’s (paard en koets) met Amish tegen. In Bird in Hand slaan we linksaf naar Ronks en zoeken een plek op Flory`s Cottages & Camping. De camping ligt midden in dit gehucht. We hebben uitzicht over de velden met mais.

 

Nieuwsgierig als we zijn, wil we weten hoe dat hier werkt. Je hebt soorten Amish, van orthodox tot liberaal. Sommigen rijden in een auto (als bijrijder alleen) maar allemaal kleden ze zich eenvoudig. De mannen hebben baarden en dragen een hoed. Ook de vrouwen dragen eenvoudige kleding. Bij de orthodoxe Amish zijn knopen niet toegestaan en worden de kleren met spelden bij elkaar gehouden. Naast de inkomsten uit de landbouw, verdienen ze ook aan de toeristen met ritjes in een buggy. De eigenaar van de camping wijst ons de plek. We zijn omgeven door Elder Amish, de meest conservatieven. Ze stellen het niet op prijs gefotografeerd te worden of aangesproken te worden. De overnachting kost $ 42.

Aan het eind van de middag komt een Amishe vrouw op de camping en verkoopt augurken en pindakaaskoekjes. Wij kopen beiden en ze smaken goed.

Aan de overkant is een quilt zaak gerund door een Amishe vrouw. We gaan er naar toe en komen in een soort kamer met handgemaakte quilts. We vragen haar van alles maar ze is niet erg mededeelzaam. We zien een mooi kleed, maar hebben niet genoeg cash geld. We vertrekken met een onderzetter. Als we langs de weg lopen komen er buggy’s langs. Het lijkt of we in een film zitten met Tim Allen (For Richer or Poorer).Avonds een wandeling gemaakt door het dorp. Bij een huis stonden wel 15 buggy’s en op een veld waren tientallen kinderen aan het volleyballen. Zeker een hangplek voor jongeren. Op een truck stond de naam Landis. Misschien familie van Floyd.
Weer: zonnig en warm, 30c

 

Donderdag 27 juli 2006

Na een zeer warme nacht en een goed ontbijt vertrekken we richting Washington. Over de 741 en de 222 en de 1 naar Baltimore. Onderweg rijden door het heuvelachtig Amish land en onderweg komen we vaak buggy’s tegen. Je waant je in een film.

Onderweg even tanken voor $ 95 voor 33 gallon (122 liter). Een verbruik van waar je eng van wordt (1L op 3,5 km). Even geld bijtanken en weer op weg.

Begin van de middag komen we aan op KOA (Capitol KOA) in Millersville, tussen Baltimore en Annapolis. We nemen als eerste een duik in het zwembad. Het is erg warm. De jongens hebben al snel contact met Amerikanen. Ze doen een spel. De moeder komt een praatje met ons maken. Zij komt uit Rhode Island en ze kunnen zich maar 1 week per jaar een vakantie veroorloven. Veel geld wordt opzij gezet om de kinderen te laten studeren. Hij is een bouwvakker en zij werkt in de zorg. Alle onderwerpen komen langs. Ze blijken Bush-fans te zijn.

Na het zwemmen gaan de kinderen tafeltennissen, terwijl wij het eten maken. Macaroni met meatballs. Na het eten gaan de jongens weer naar de Amerikanen en spelen op onze picknicktafel soorten kaartspellen. Natuurlijk worden emailadressen uitgewisseld en om 22.30 uur is het dan bedtijd. Eigenlijk moet het om 22.00 uur al stil zijn
Weer: zonnig, warm (32c) benauwd, onweer in de lucht.

 

Vrijdag 28 juli 2006

Vandaag gaan we Washington bezoeken. Vanaf de camping zijn er twee mogelijkheden, met een tour of met shuttle naar het begin van de metro. We kiezen voor het laatste omdat we meer vrijheid hebben. In Washington kan je ook een tour nemen net als in Barcelona. De shuttle vertrekt om 09.00 uur en kost $ 20 p.p.

We kopen tickets op het metrostation. Zijn een soort Chipknip. Je kan de kaart steeds bijvullen. We gaan als eerste naar het Witte Huis. Opeens sirenes en politie, limousines, lijfwachten en een ambulance. Dit laatste betekent dat de president voorbij komt.

Alle wegen rondom het Witte Huis zijn geblokkeerd. Alleen via een politiepost en barricaden kunnen auto's naar binnen. We lopen er omheen. Aan de voorkant (Pennsylvania Avenue 1600) is een kleine demonstratie, 10 man. Er zijn veel cameraploegen want Tony Blair blijkt op bezoek te zijn. We blijven kijken hoe dit verder gaat. Blair lijkt te vertrekken want steeds meer politie komt voorrijden. Wij worden op afstand gehouden. Arrestatiewagen en SWAT-team arresteren de mensen die de poort blokkeren. Na twee uur, als er nog steeds niets is gebeurd, gaan we maar verder.

Eerst wat eten. Blair is al naar huis want de meeste politie is al weer weg. Dan maar lopen naar het Lincoln Memorial aan het eind van de Mall. Het is warm en we proberen veel te drinken. Vlakbij is het Vietnam gedenkmuur met alle namen van de gevallenen. Zeer indrukwekkend.

Dan weer over de Mall naar het metrostation Smithsonion. Daar ontmoeten we de Nederlanders die ons de metro hebben uitgelegd. Zij rijden in dezelfde shuttlebus naar de KOA. Als we op de camping aankomen, nemen we gelijk een duik in het zwembad. Na het eten gaan JW en Mart naar hun nieuwe Amerikaanse vrienden en wisselen de laatste gegevens uit.
Weer: heet (34c), drukkend en soms een straffe wind.

 

Zaterdag 29 juli 2006

Na een goede nachtrust vertrekken we pas om 10.00 uur richting de Niagara Watervallen. We rijden naar Baltimore, Harrisburg (I 83), waar we boodschappen doen en verder over de 15 langs Williamsport naar Mansfield.

Hier hebben we een camping uitgekozen, Bucktail Camping Resort. In deze buurt zijn niet veel campings. We rijden de camping op en het is er erg druk. We worden opgewacht door een host van de camping. Als we melden dat we geen reservering hebben, kijkt ze zorgelijk en stuurt ons door naar het kantoor. Er blijkt nog maar 1 plekje te zijn. En die is goedkoop omdat we vroeg vertrekken ($ 18,=). Er hangt een bijzondere sfeer. Het is meer een Henny van der Morst camping. Een treintje rijdt rond, er is een oude draaimolen, een oude brandweerauto die twee keer per dag een ritje maakt over de camping (mensen staan er voor in de rij), een grote zandbak en er zijn zeer veel kinderen. De kampeerders hebben de kampvuren al aan en barbecuen. De meeste kampeerders zijn fabrieksarbeiders met trucks. Vanavond is er voor de kinderen een dansfeest met band. Het hele weekend is er van alles te doen. Ach, zo maak je wat mee.

De elke dag voorspelde thunderstorm brengt voor het eerst wat regen. Als we naar bed gaan, speelt de band nog steeds country muziek. Morgen naar een KOA bij Niagara Watervallen.
Weer: warm, zonnig, 32c en kleine onweersbui.

 

Zondag 30 juli 2006

Het heeft vannacht geregend en er hangt een mist in het bos. We staan vroeg op om op tijd in Niagara Falls te zijn op de KOA (Niagara Falls, KOA, Canada). We rijden door een rustig bosrijk gedeelte van New York state. Lijkt een beetje op de Vogezen, maar niet zo hoog. Alles is wat armoedig. De huizen zijn slecht onderhouden en om het huis is het een zooitje. Vanwege dat het zondag is, staan veel spullen bij de weg en worden ze ter verkoop aangeboden (Yard sale). Ook is er her en der een vlooienmarkt.

De rit gaat over de 15, 16 en de 19 naar Buffalo. In Buffalo nemen de brug naar Canada. Eerst door de douane. Van te voren zei men dat je geen vlees en fruit mee mocht nemen. De RV moet apart gecontroleerd worden, maar we mogen gewoon doorrijden zonder controle. Maar we moeten een stempel hebben, dus bij navraag kwam uiteindelijk een hulpvaardige douanier ons controleren en ons paspoort van een stempel voorzien. Gecontroleerd heeft hij niets.
Weer: zon, warm 29c

 

Maandag 31 juli 2006

Het is niet druk op de camping. Hij is de helft bezet met voornamelijk Canadezen. De Canadezen hebben in tegenstelling tot Amerikanen meer tenten en vouwwagens. Verder zijn ze minder dik dan de Amerikanen. Gisteren hebben we in de kampwinkel van de camping een tour naar de watervallen geregeld. De tocht duurt de gehele dag inclusief een lunch ($ 60 p.p.) Na een ontbijt buiten, eindelijk een beetje behaaglijk, vertrekken we om 09.00 uur met onze gids Sheri en 14 andere passagiers.

De eerste stop is aan de Amerikaanse kant aan de bovenkant van de waterval. Indrukwekkend zo breed de rivier is die het water van Lake Erie naar Lake Ontario brengt. Ook de snelheid is imponerend. Sheri brengt ons naar de Caves of the Wind. Omdat wij een tour zijn, hebben we speciale behandeling. We mogen direct doorlopen, krijgen poncho’s en waterschoenen. Met een lift naar beneden tot onder de waterval, de Amerikaanse. Je kan tot vlak onder komen, maar je wordt zeiknat, wat gezien het weer niet erg is.

Vandaar toeren we door de stad en komen weer in Canada. Hier eten op de top van het Sheraton, een buffet, met alles er op en er aan. De Amerikanen eten veel en als toetje een of twee taartpunten. Heerlijk.

Na het eten rijden we maar Table Rock. Met een geweldig uitzicht aan de bovenkant van de Canadese kant van de waterval. Deze is 55 m hoog en 700m breed. Een deel is niet te zien door de mist die ontstaat door de watermassa die op de rotsen neerslaat. Vandaar weer met de shuttlebus naar de boot, The Maid of the Mist. We doen alles met de bus, de Amerikanen houden niet van lopen en en wel van een airco. We worden vanaf de bus begeleid door een speciale guide die ons door de ticketverkoop loodst. Met de lift naar beneden waar we weer poncho’s krijgen, blauwe. Er gaan 300 mensen op de boot. Allemaal met blauwe jassen.

We varen richting de Canadese watervallen en komen zo dicht dat we weer zeiknat worden. Je staat voor een muur van water 55 m hoog. Het lijkt een enorme vloedgolf. Weer aan land met Sheri, pittige tante van in de zestig, ons terug naar de camping. We nemen direct een duik. De hele dag hebben we gezweet en na geworden van de rivier. Eindelijk wat verkoeling. Eten kunnen we buiten omdat er een beetje wind is.

Morgen moeten we langs een garage, omdat een van de banden wat leeg lijkt. Mart wil graag naar de Outlet verder op in de straat. We gaan langs het Lake Ontario.
Weer; drukkend warm, boven de 30c.

 

Dinsdag 1 augustus 2006

Het wordt een warme dag. Zodra je buiten de camper komt, is het al heet. Een van de achterbanden is redelijk leeg. In de handleiding staat dat jezelf voor de reparatie moet zorgen. Bij de receptie van de KOA gevraagd naar een mobiele tire services. Na enige telefoontjes komt een monteur van Niagara Battery and Tire Services ons helpen. Hij haalt de band er af en controleert de band met water en zeep op lekken. Hij vindt niets en controleert het dopje op de ventiel. Die blijkt een knopje te hebben die de druk laat ontsnappen en deze werkt niet goed. Probleem is verholpen en band gaat er weer om. Kosten Can$ 74. In de tussentijd even gebeld met Rita, onze dame van het verhuurstation, en het probleem uitgelegd. Rita klinkt op de vroege morgen alweer gestresst, maar ze meldt dat de kosten ten laste komen van Moturis (wel recu meenemen).

Allereerst moeten we tanken. We moeten bijna elke dag tanken en ook deze keer gaat er veel in, 130 CAN$ en 106 liter. En de tank was maar voor 3/4 leeg. Het is dan 10.00 uur en we rijden naar de Outlet verderop in onze straat. De enige winkel die we hier leuk vinden is van Tommy Hilfiger. De kinderen kopen er een T-shirt en een broek. Ik heb spijt dat we kleren hebben meegenomen. Spijkerbroeken voor 25 euro, geen geld.

Tegen de middag rijden we richting Toronto over de QEW (Queen Elisabeth Way). Het gebied is vlak met veel akkerbouw, zoals druiven. Als we bij Hamilton zijn, beginnen de voorsteden van Toronto. De 401 gaat dwars door de stad en de wegen zijn breed, soms 14 banen. Na anderhalf uur zijn we de stad voorbij en wordt het steeds rustiger op de weg. De grote trucks rijden ons voorbij met een snelheid van meer dan 110 km. De omgeving langs het meer is licht glooiend en blijkbaar niet echt vruchtbaar, want er wonen weinig mensen. Ook weinig boeren waarschijnlijk door de slechte grond. Het gras in de weilanden ziet er slecht uit.

In Kingston is de KOA (1000 Island KOA) die de jongens hebben uitgezocht. Een hele mooie met ruime plaatsen en mooi groen gras er om heen, en natuurlijk een zwembad waar we direct induiken. Het is hier ook heet en er waait een stevige warme wind. Volgens de campingdame is dit uitzonderlijk. Op de vraag waar het koeler is, is het antwoord simpel: nergens en morgen wordt het nog warmer. We snakken na de vele weken van warmte, wel naar verkoeling. Op de KOA is Internet (wireless) dus de kids kunnen zich weer uitleven op de MSN met Nederland. We volgen elke dag het nieuws. Er heerst een hittegolf in Noord Amerika. De luchtvochtigheid is het ergst, bijna 100 %, ongekend hoog. Zonder airco was het niet te doen.
Weer: 90cF, 32c, drukkend

 

Woensdag 2 augustus 2006

We zijn bijna op de helft van onze campervakantie. We besluit mede gezien de hitte om door de bergen naar Maine te gaan. Als eerste stop willen we Lake Placid aan doen. We rijden over de 401 en nemen de brug over de 1000 Islands naar de USA, de 81 naar Watertown. Hier komt de bekende dressing vandaan. De brug gaat over de St. Lawrence rivier, waar zelfs zeeschepen door varen richting Chicago. Net voor de brug maken ons Canadees geld op. De grens passeren vraagt weer eens veel geduld. Gelukkig is het niet druk. Van alles wordt gecontroleerd., de beste man wil alles weten. Fruit en vlees mag niet naar binnen. Uiteindelijk mogen we verder.

Bij Watertown nemen we de 3 naar Adirondack Park. Tot Saranac Lake is het rustig en rijden door een eindeloos gebied van bos en meren. Lijkt misschien op Finland alleen hier is het een gemend bos (loof en dennen) en dicht begroeid.

In Saranac Lake wordt het opeens veel drukker. Het meer trekt blijkbaar veel mensen, met name vissers. Veel SUV’s met een bootje. We rijden door op de 86 naar Lake Placid. En hier is het nog drukker. Winkels en het olympisch stadion e.d. trekken veel volk. Parkeerplaatsen zijn overvol. We gaan naar de KOA (Lake Placid KOA), een stuk buiten het dorp. Hier is het rustig en ook hier is er plaats genoeg. Amerikanen houden blijkbaar niet zo van kamperen. We staan in het bos op zand en het heeft hier al geregend, en men verwacht nog overvloedige regenbuien en afkoeling. Benieuwd hoe dat zal bevallen na al die hitte.
Weer: bewolkt en zon met stevige wind. Boven 30c

 

 

 

Donderdag 3 augustus 2006

Als we opstaan, regent heel licht. De temperatuur is redelijk. We rijden richting Maine en nemen de kortste weg door de bergen. In Essex (22) nemen we de ferry naar Charlotte in Vermont, omdat we anders een groot stuk moeten omrijden. Voor $ 19 varen we met de ferry over. Essex is een oud en een beetje vervallen dorpje. Joke en Jan Willem kopen bij de locale bibliotheek enkele boekjes. Het weer klaart weer op en de temperatuur is heerlijk na zoveel weken hitte.

Via Burlington op de 7 en de 89 naar Waterbury, waar de Ben & Jerry ijsfabriek staat. De fabriek is net zo gek als het ijs. Er zijn wel 50 smaken met zeer rare namen en toevoegingen. We krijgen een overzicht van de geschiedenis en een tour door de fabriek met een “funny” gids. Alles is met Amerikaanse humor en opgeklopt. We mogen ook ijs proeven, American Pie, ijs met stukken appeltaart. Hoe kom je op het idee. Jan Willem is een liefhebber, de rest vindt het ijs maar apart. De fabriek is tegenwoordig eigendom van Unilever. In Europa staat de fabriek in Hellendoorn.

We rijden over de 2 en 93 naar Lincoln, en slaan linksaf over de 112 naar de White Mountains. Het heeft geregend de rijden delen door de wolken. Dit is een gebied voor skiën. We stoppen in Conway op de camping (The Beach Camping Area), aan een rivier en in het bos. Als we de folder lezen, is er van alles te doen; kanoen, treinen, Mount Washington, Bretton Woods en de hele straat met Outlets in North Conway. Nou snappen dat het hier zo druk is. Op de camping valt het wel mee.
Weer: bewolkt. Af en toe een bui. 25c.



Vrijdag 4 augustus 2006

Het heeft vannacht ook licht geregend. We rijden naar North Conway en lopen (rijden) de Outlets langs, Hilfiger, Ralph Lauren, Levi's, Nike, Adidas en nog veel meer. We hadden beter geen kleren kunnen meenemen. Veel is afgeprijsd en in New Hampshire betaal je geen BTW. We slaan wat in voor de winter.

Na de middag rijden we dan over de 302 naar Norway. Het is een mooi gebied met meren. Veel toeristen met kano’s en huisjes aan een meer. Via Auburn naar Augusta. Daar slaan we rechts af naar Rockland. Daar nemen we de 1 langs de kust. Een mooie erg langs prachtige dorpjes aan het water. Ook hier zijn veel toeristen, maar weinig campings. Joke heeft op Internet een mooie camping in Belfast gezien met uitzicht op zee. Als we aankomen is hij voor het weekend al vol. Dan maar door naar de volgende. Op deze camping, Searsport Shores Camping Resort (www.campocean.com) is er ook zicht op zee. Ook hier is het druk vanwege het weekend. We maken een kampvuur en eten buiten. Het is heerlijk weer.
Weer: zonnig, windje, 21c.

 

Zaterdag 5 augustus 2006

We nemen vandaag een rustdag. De jongens vinden het niks, wat moeten we doen?. Vanmorgen om 06.00 uur werden we opgeschrikt door een scherpe pieptoon. Het alarm voor gas. Iedereen wakker. Na wat doorluchten stopt het signaal. Maar van slapen komt niet zo veel. Goed begin van een rustdag. We ontbijten buiten en de zon schijnt met een heerlijke temperatuur en een briesje. We doen vandaag maar de was. Elke camping heeft wasmachines en drogers.

Het is eb en we lopen over het kiezelstrand. Het water is erg koud en de jongens willen niet zwemmen. Onze buurman probeert de jongens te overtuigen om het water in te gaan. Zijn zoon is aan het duiken. Hij laat ons de verzameling schelpen, zee-egels en Sanddollars zien. We krijgen een Sanddollar mee. Jan Willem en Mart zoeken de jongen op en gaan toch het water in. Jan Willem duikt ook Sanddollars op. Hij is steenkoud.

Voordat we eten doen we wat boodschappen in Belfast. Alle restaurant adverteren in Maine met lobster (kreeft). Dus willen we ook kreeft eten. Van de campingdame hebben we een voortreffelijk restaurantadres gekregen, Anglers in Searsport een paar kilometer verderop (aan de 1). Er staan veel auto's bij een klein onooglijkgebouw. Lijkt wel een truckerscafe. Als we binnen komen is het erg druk, maar er net nog plek voor 4 personen. Dat er zoveel mensen in kunnen, is een wonder. We willen kreeft eten en vragen de serveerster om advies. Ze wil ons graag alles uitleggen. We krijgen 1 1/2 kreeft p.p. Een schort voor, notenkraker en veel servetten. Met wat advies redden we ons aardig en het smaakt prima. Mart eet trouwens spare-ribs. Is er druk, maar gezellig Amerikaans en we zijn een buitenbeentje. Alles voor $ 100 incl. fooi.

Als we terug zijn op de camping, worden we aangesproken door Amerikanen die denken dat we uit Florida komen. Zodra ze merken dat we uit Europa komen, willen ze alles weten. Ze nodigen ons uit om aan te schuiven bij hun kampvuur. Zij weten weinig van Europa. We doen wat ontwikkelingswerk.
Weer: zonnig. Briesje, 21c

 

Zondag 6 augustus 2006

De zon schijnt als we opstaan. Ontbijten met uitzicht over zee. We pakken het zaakje op en rijden naar Bar Harbor. Het is zondag en dan is er overal vlooienmarkt. Dus ook in Searsport. We stoppen en lopen langs de kraampjes. Als je van Amerikaanse spullen houdt, is er zeker wat bij, oude langspeelplaten, baseballcards, posters, messen, houtsnijwerk. Mart koopt een plaat met een Ford Mustang, waar hij de hele vakantie al over praat en die hier veel rondrijden.

Op de 1 is het behoorlijk druk met motoren, pick-ups, motorhomes. In deze steek rijden bijna alleen pick-ups, vaak met een trailer met boot. Direct over de brug (kleine) naar het eiland is de (KOA). Bar Harbor is zeer toeristisch. Er is weinig plek op de camping, maar het lukt. We staan dicht aan zee. Op het hele eiland rijden gratis bussen en we nemen de bus naar Bar Harbor. In de haven liggen luxe schepen en een cruiseschip, de (Maasdam). De haven is mooi en je kan met een boot o.a. walvissen kijken of met de ferry naar Nova Scotia (Canada). De Mainstreet bestaat uit allerlei souvenirwinkels. Passagiers van de Maasdam krijgen korting. Terug op de camping willen we buiten eten, maar het stikt van de steekmuggen (neefjes). Als er een mevrouw langs komt met zelf gebakken blueberry pie, kopen we ook een. Prijzig, maar heerlijk. Vlak achter ons wordt een filmscherm opgeblazen en Spy Kids III draait. Jan Willem en Mart nemen drinken en chips mee en gaan naar de film.
Weer: zon, windje, 23c

 

Maandag 7 augustus 2006

Als we ontwaken, is het bewolkt en het waait stevig. De gastank is zo wat leeg en op de camping gooien we die nog even vol. We dumpen het water en vertrekken richting Boston. Eerst naar Bangor over de 1 en dan op de 95. Naar mate we zuidelijker komen, wordt het steeds zonniger en warmer. We verlaten Maine, rijden in een halfuur door New Hampshire en komen in Massachusetts. We besluiten met een ruime boog om Boston te rijden over de 495 om de spits te vermijden.

Bij de kruising onder Boston met de 95 hebben we een camping uitgezocht, Normand Farms Family Camping Resort. Die ligt aan de 1 ten zuiden van Boston. Het is een luxe camping met 4 zwembaden, een soort Centerparcs voor kampeerders. We krijgen een uitgebreide uitleg, moeten via een portier het terrein op en verderop wacht een ranger ons op om ons naar de plek te begeleiden. We hebben een afgelegen plek met veel ruimte en op gras. Als onze stroomkabel te kort blijkt, gaat de ranger een verlengsnoer halen. Als ik het informatiepakket uitpak, zit er een formulier in dat je inlevert om iemand vanwege goede prestatie onder de aandacht te brengen van het management.

Omdat we o.a. naar Boston willen, kunnen informatie krijgen van een assistente in de Lodge. Zij legt uitvoerig uit hoe we Boston moeten doen. Kaarten voor de Red Sox zijn er helaas niet. Vlakbij oefenen de Patriots, een American Football team. Ze hebben recentelijk de superbowl gewonnen, dus morgen gaan we e maar eens kijken Je moet alles meemaken.
Weer: zonnig, benauwd, 28c.

 

Dinsdag 8 augustus 2006

Zoals bijna elke dag, schijnt de zon. De temperatuur is ook vandaag weer lekker. We doen eerst boodschappen bij Stop & Go. Na de middag bezoeken we het trainingskamp van de Patriots. Zij spelen in het Gillette Stadium, een paar mijl verder op aan de 1 richting Boston en hebben in 2004 de Super Bowl gewonnen. In Amerika is het team vergelijkbaar met AC Milan in Europa. Het is een groot stadion met enorme parkeerplaatsen en alles is prachtig verzorgd. het gras is mooi gemaaid, de perkjes zijn netjes aangeharkt met houtsnippers. Jongelui wijzen ons de weg naar een parkeerplaats voor de RV. Het is behoorlijk druk.

Naast het stadion liggen de trainingsvelden. De tribunes zijn vol, zo`n paar duizend mensen. Natuurlijk ontbreken de eet-, drink-,ijs- en kledingkraampjes niet. Op het veld staan zeker 70 spelers en trainers. Overal wordt in groepen op specifieke oefeningen getraind. Alles gaat volgens patronen. De trainers (velen) hebben een boek waaruit ze de verschillende patronen halen. Iedereen weet wat hij moet doen. Regelmatig worden de groepen samengevoegd en weer verdeeld. Alles gaat uiterst gedisciplineerd. Een en ander wordt begeleid met harde muziek. Een heel andere training dan bij het voetbal. Zeer professioneel. Alles er om heen is ook zeer goed georganiseerd. Publiek gedraagt zich ook netjes.

Na het eten hebben de jongens een afspraak om te biljarten met enkele Amerikaanse jongens. Wij lopen naar het recreatie gebouw, prachtig groot gebouw met veel hout. Er is bingo aan de gang. Met veel show en lawaai wordt dit gedaan. Wij kijken boven wat TV. De Boston Red Sox spelen. Na deze rustdag gaan we morgen naar Boston.
Weer: zon, windje. 26c

 

Woensdag 9 augustus 2006

Boston is vandaag aan de beurt. Van de assistente op de camping hebben we duidelijke instructies gekregen hoe we het beste Boston kunnen bezoeken. We rijden over de 1, 95 en 93 naar het noorden. Bij exit 22 slaan we af. Direct naast Holiday Inn ligt Riverside metrostation. Eindstation van Greenline. Er is voldoende parkeergelegenheid, ook voor de camper.

Op het station moeten we papieren dollars omwisselen in muntdollars. In de metro (soort tram, want is een van de oudste metro van de wereld) moet je geld in apparaat gooien bij bestuurder. Kosten $ 3,00 p.p. Na 90 min zijn we dan in hartje Boston.

 

We lopen door het park naar Cheers, het café van de comedy serie. Dit café heeft als inspiratiebron gedend voor de show. Dit is het oude en chique gedeelte met smalle straten en winkels. Lijkt een beetje op York (Engeland). Hier stappen we op een tour van 2 uur (trolley). Je ziet ze overal. Je kunt op 14 plaatsen uit- en opstappen We nemen eerst een groot gedeelte van de tour en stappen uit bij Faneuil Hall. Een zeer oud marktgebouw. Hier stikt het van de eettentjes uit alle windstreken. Bij de Hall zijn ook straatartiesten aan het werk. Een groep zwarte jongeren uit New York doen een vreselijk goede dansact. Verderop is een ontsnappingskunstenaar bezig met een show.

Dan weer opstappen in de trolley en verder langs haven, musea, universiteiten (MIT). We krijgen uitgebreide informatie van de bestuurder/gids. Tegen 16.00 maar weer richting huis. De metro kost terug dan maar $ 1,25.

Op de terugweg over de 1 komen langs het Gillette Stadium. Er is al wat publiek voor de soccerwedstrijd en de wedstrijd begint pas over 1,5 uur. New England Revolution speelt tegen Kansas. NER staat 2e in de eredivisie. Om 18.00 zijn we terug bij de camping.
Weer: zon, windje, 22c

 

Donderdag 10 augustus 2006

Op verzoek van de jongens blijven we nog een dag. Er is van alles te doen en ze willen nog met hun Amerikaanse vrienden spelen. Wij doen de huishoudelijke klussen, wassen en afwassen. Daarna zwemmen we in een van de pools, genieten van sauna en jacuzzi. Allemaal gratis.

In de middag zijn er diverse activiteiten ondersteund door animatoren. Eerst doen Jan Willem en Mart mee met hoefijzer gooien. Daarna is er baseball wedstrijd. De kids doen ook mee en niet onverdienstelijk. Wat de Amerikanen niet weten, is dat de jongens op school ook aan baseball doen. Ze krijgen veel waardering. Na het eten is er darten in de Lodge. Wij doen wat boodschappen in de kampwinkel en kijken in de adult room van de Lodge naar de TV. Het onweert en de regen valt met bakken uit de hemel. Al 3 weken zit dit in de voorspelling en dit is pas de 2e keer dat we onweer hebben.
Weer: warm, zonnig. Avond onweer en regen

 

Vrijdag 11 augustus 2006

De laatste dagen in de camper zijn aangebroken. We rijden vandaag naar Mystic in Connecticut, aan zee. Omdat we niet meer in een Outlet komen, doen we de laatste boodschappen in de Wrentham Premium Outlet vlakbij de camping. Cadeau voor vriendinnetje van Mart gekocht en we nemen koffie mee voor onderweg.

We rijden via de 1 naar Providence en dan op de 295 en bij afslag 3 naar de 1. Die gaat langs de kust. Aan het strand is het druk. Veel huizen aan zee staan op palen. In Mystic hebben we een camping gevonden aan de 184, Seaport Campground. De plekken zijn er groot (15m bij 15m) en voor grotere campers nog eens 2 keer zo groot. De camping is half leeg. We krijgen nog net een plek voor 1 nacht, omdat het weekend vol is. En inderdaad, in de loop van de avond stroomt het binnen. Over het algemeen staan er groepen, vrienden of familie, die een weekend kamperen. Over het algemeen zijn het stadsmensen en deze hebben een caravan met trekhaak i.p.v. een pick-up. Ze hebben alles netjes voor elkaar. En er staan enorme campers, bussen met achter 2 assen. Er staat er 1 die is nieuw en met veel chroom, met als kenteken "DISNEY4". Daarnaast staat "DISNEY3" en DISNEY5". Ook voor Amerikanen iets bijzonders want als mensen er langs lopen vraagt een: 'Do you own this camper?'. Ze hebben zelfs een tv aan de buitenkant van de camper bevestigd om buiten te kunnen kijken.
Weer: zonnig. 22c

 

Zaterdag 12 augustus 2006

Het is weer een mooie dag. We doen nog wat laatste boodschappen en rijden naar Mystic. We parkeren bij Mystic seaport, een openluchtmuseum. Een bezoek aan het museum kost $ 75 en dat is het ons niet waard. We lopen door naar het centrum. Er is een grote kunstmarkt aan de gang waar veel mensen op af komen. We splitsen ons op. Eisse Jan en Mart zitten op een bankje aan de haven en eten hotdogs en Joke en Jan Willem lopen langs de stalletjes. Kijken, kijken en niet kopen.

Aangezien we een andere camping moeten hebben, besluiten naar de KOA bij New York te gaan. We nemen de 95, slaan bij Middletown links af naar Meriden en over de 84 naar Newburgh (NY). Via de 300 en de 32 komen op de camping in Plattekill. Ondertussen hebben we gebeld en een plek gereserveerd. Bij aankomst is alles geregeld. De plekken zijn niet mooi. We staan op een veredeld parkeerterrein.
Weer: zonnig en 21c.

 

Zondag 13 augustus 2006

De laatste dag in de camper. We wassen alle kleren, maken de camper schoon en pakken de koffers in. Alles past er net in. Tegen de avond rijden we naar Denny's, waar we eten. Het eten smaakt goed maar door de airco is het er koud. Als het drinken op is, wordt gratis bijgevuld. Zeer gebruikelijk in USA. Als laatste een toetje, ijs. Dat wordt ons teveel, we krijgen niet alles op. We hebben voor $ 60 heerlijk gegeten.
Weer zon, 23c.

 

 

Maandag 14 augustus 2006

We staan op tijd op. Vanochtend doen we laatste schoonmaak en pakken de laatste zaken. We zetten veel bij het afval. Omdat bij Cruise America de slaapzakken en kussen werden weggegooid, besluiten we deze maar bij het vuil te zetten. De andere spullen nemen we mee. Misschien dat we iemand gelukkig kunnen maken.

Om 09.00 uur rijden we naar het verhuurstation. Onderweg gooien we de tank nog vol. Omdat de 9W nogal veel tijd vreet met alle stoplichten e.d. komen we pas om 11.00 uur aan. Het is er rustig, totaal anders dan bij ons vertrek. Met Rita moeten een paar losse eindjes regelen. Om naar ons hotel te komen, regelt Rita een taxi. Tegen de middag komt een busje en zet ons af bij het hotel ($ 120, incl. fooi). In de straat is het druk met auto's en mensen.

De internetreservering (via Expedia) is bij Stanford Hotel goed door gekomen en het hotel bevindt zich in de 32nd Street en vlakbij Broadway. De kamer is nog niet klaar en we gaan even een blokje rond en eten bij de McDonalds. Tegen 15.00 uur stappen we onze kamer in. Niet veel bijzonders, maar ruim en alles is er en dicht bij allerlei attracties. Vlakbij is het Empire State Building. In de lobby kopen we kaartjes ($ 16 p.p) en willen in de loop van de week op een avond omhoog. Volgens onze Canadese buren op de KOA is dat het mooiste wat er is. De jongens installeren zich voor de tv, maar de ontvangst is niet erg goed.

Voor het avondeten zoeken we een restaurant in de buurt. We zitten in een Koreaanse straat. Met veel soorten restaurants. We kiezen een Vietnamees restaurant. Het is er druk met veel Aziaten. We nemen iets wat onze buren hebben. Van de menukaart begrijpen we niet veel. Rijst met kip of seafood. Ook Mart vindt het lekker. Voor $ 50 zijn we klaar. Als we naar het hotel lopen, doen we inkopen in de Koreaanse supermarkt. De rest van de avond kijken we tv.
Weer: zon, 28c

 

Dinsdag 15 augustus 2006

Het regent en we kijken hoe we de dag gaan doen. Eerst maar ontbijten. Het ontbijt in het hotel is summier, wit en bruin brood, croissants, jam en smeerkaas. Verder bagels en brownies, koffie en thee. We bevestigen telefonisch de vlucht en krijgen ook al onze stoelnummers.

We besluiten de metro te nemen naar Central Park. Eerst met de metro (lijn 4,5,6) naar het Guggenheim museum. Kaartje kost $ 2 p.p. Je kunt ook 6 voor 5 kopen voor $ 10. In de metro is het erg warm, behalve in de wagons. Daar blaast een koude wind. Binnen 10 min zijn we op 86st. We lopen richting Central Park. Er staat een kleine rij bij het museum. Voor $ 69 voor ons vieren zien we wel veel beroemde schilderijen en schilders. Mart en Eisse Jan hebben het snel gezien en wachten bij de ingang.

Van hier met metro (4,5,6 en dan R,Q,N,W) en uitstappen bij 5th Ave en lopen naar FAO Schwarz, een zeer grote en beroemde speelgoedzaak. We kopen een klein dingetje. Ze hebben enorme knuffeldieren en een Ferrari voor een kleuter van $ 50.000 die 25 km rijdt.

Voor de deur is een grote Apple Store, waar het druk is. De spullen zijn net zo duur als in Nederland. We lopen langs dure winkels en komen langs de Trump Tower. Met marmer en bladgoud, allemaal zeer exclusief. Ook de spullen in de winkels zijn exclusief. Om het rush hour voor te zijn, lopen we terug naar het metrostation aan 57th Street. Weer verder met de metro naar het hotel via de Q,R,N,W lines. Ondanks dat het 15.30 uur is, is het niet druk. We gaan op onze kamer ons klaar maken voor de musical “the producers”, aanvang 19.00 uur. Eerst eten we wat op Times Square in Hard Rock Café. Voor John een T-shirt gekocht.

 

Op naar het St. James Theater in de straat met allemaal theaters (44th street), vlakbij Times Square. De kaarten die via Internet besteld zijn, liggen klaar. We hebben de goedkoopste kaarten ($ 45 p.p.). We zitten op het balkon, 2e rij, maar kunnen het goed zien. Een wervelende show, bedacht door Mel Brooks. De humor is Amerikaans en net als de film van Mel Brooks, erg over de top. Mart vindt het niks, maar de rest is onder de indruk van de kwaliteit van de show.

Na afloop lopen we het theater uit. Alle theaters komen tegelijk uit. Het is een enorme druk op straat en Times Square. De lichtreclames zijn enorm en het is een geweldige ervaring. We nemen koffie bij Starbucks (24 uur open) en zoeken een metro. Niet alle ingangen zijn meer open. Uiteindelijk vinden een ingang die open is (lichtbol brandt) en binnen 5 min zijn we bij het hotel. We doen wat inkopen in onze Koreaanse supermarkt die om 22.30 uur nog open is.
Weer: ochtend regen, rest zon, 27c.

 

Woensdag 16 augustus 2006

De zon schijnt weer. Na het ontbijt lopen we naar Empire State Building om een tour te nemen door Manhatten. Er zijn enkele mogelijkheden, de Greyline (rode bussen) en Blueline (blauwe bus). Mannetjes verkopen tickets. We besluiten in te gaan op het aanbod van een verkoper van de blauwe. Voor $ 49 p.p. mogen we 3 dagen (ook avond) onbeperkt de bus nemen en nog een cruise rondom Manhatten.

We rijden door Downtown naar Ferry gebouw Staten Island. Hier lopen we naar de ferry naar Liberty Island en Ellis Island. Eerst in de rij voor tickets ( $ 11,50 p.p.) en dan in de rij voor de Ferry. Voordat we aan boord mogen, worden we en de tassen gecontroleerd. Alle landmarks in NY worden streng gecontroleerd. We varen naar het vrijheidsbeeld met een mooi uitzicht op de skyline van Manhatten. Indrukwekkend. Op het eiland is het druk. Het is warm en we kopen wat drinken. Voor de ferry terug moeten we weer in de rij staan, zo’n 45 min. Na terugkomst lopen we naar Ground Zero. Het is een enorme bouwput en het metrostation is nu zichtbaar. Indrukwekkend wat zich hier heeft afgespeeld.

Er is veel pers aanwezig, binnen- en buitenland. Door puinruimers wordt met veel vlagvertoon, politie, brandweer en bouwvakkers een stuk van de WTC-constructie overgedragen aan het “Visitorscenter in honour of WTC” naast de brandweergarage. Veel van de brandweermannen zijn omgekomen. Velen zijn als helden gestorven. Na een broodje nemen we de rest van de tour. We komen langs Wallstreet, en vele enorme gebouwen. Aan het eind van de tour terug naar het hotel. Onze voeten zijn moe van het vele wandelen en staan. Na een douche lopen we naar het foodcourt in de Manhatten Mall, zo'n 100 m van ons hotel aan 6th ave/32th. In deze foodcourt zijn vele verschillende eettentjes. We nemen chinees voor $ 25 totaal. We lopen een blokje om en het is lekker warm en nog druk op straat. Bij Starbucks aan 5th ave nemen we koffie en dan nog even langs de Koreaanse supermarkt naar onze kamer. We ploffen moe in de stoel en kijken tv. Inderdaad, op het nieuws is een item over de overdracht bij Ground Zero.
Weer: zon, 28c

 

Donderdag 17 augustus 2006

Vandaag gaan we winkels bij langs. We beginnen in de buurt bij Macey's, een enorm groot warenhuis met kleren, cosmetica, sieraden van alle dure merken. Bijenkorf in het groot. Op de 7e etage eten we een broodje en koffie.

In het visitorscenter in Macey's kan je op vertoon van een ID een coupon krijgen om taxfree bepaalde zaken kopen. Dan terug naar het hotel. Even omkleden en dan met de blauwe bus naar Chinatown. We lopen door Canalstreet met juweliers, parfum, T-shirts, caps en we worden steeds aangesproken. Het is erg druk. We lopen een zijstraat in. Dit is echt Chinatown met viswinkels en wasserettes. De batterij van het horloge van Joke is leeg. Voor een paar dollar koopt ze een horloge. We nemen weer de blauwe bus naar Rockefeller Center. Via de metro (D,V line) naar ons hotel bij het metrostation aan 34th street/ 6 ave.

 

We zijn moe en douchen. Het avondeten doen we bij de Koreaan/Japanner vlak bij ons in de straat. Joke en Jan Willem nemen sushi en Mart en Eisse Jan chicken teriyaky. Alles bij elkaar zo'n $ 125. Het avondprogramma kent 2 mogelijkheden, Empire State Building of de Nighttour met de blauwe bus. Vanavond wordt het ESB. We hebben al tickets gekocht in het hotel.. Bij de ingang (om 20.00 uur) horen dat er een wachttijd is van 90 min. De wachtrij is op zijn Amerikaans. Vele lussen, je loopt steeds een beetje en als je er denkt te zijn, begint om de hoek weer een nieuwe rij. Na 90 min en controle van tassen zijn we bij de lift. Die gaat in sneltreinvaart naar de 80e etage. We lopen de gang door en hier begint weer een lange rij. Je voelt het gebouw bewegen en ziet door de kleine ramen al wat van de stad. Na weer 30 min wachten mogen ook de laatste 6 etages met de trap. Om 22.00 uur zijn we boven met een gigantisch uitzicht met de vele lichten en zicht van 35 km ver. Eisse Jan en Mart houden het na enige tijd gezien. Joke en Jan Willem blijven een uur. We halen weer koffie bij Starbuck en lopen naar het hotel.
Weer: zon, 28c, helder weer.

 

Vrijdag 18 augustus 2006

De laatste dag in New York. Omdat het ontbijt ons niet bevalt en we laat uit bed komen, eten we in een restaurant/bakkerij in de buurt. Er is een warm en koud buffet. Mart is fanatiek en neemt kip en een hamburger. Ook fruit is er genoeg.

Om echt New York te bekijken rijden we met de metro naar 59th st /5 ave. De metro is ideaal. Het rijdt vaak en snel. We hebben ons steeds veilig gevoeld. Vanaf ons hotel konden we makkelijk de stad door omdat veel lijnen er stoppen. Het is er wel erg warm op het perron. In de trein is het bijna koud.

We lopen vanaf Central Park over 5th avenue langs alle mooie en beroemde winkels, Tiffany's, Louis Vutton, Hugo Boss, Versaci, Saks. Saks is een heel sjiek warenhuis, beetje Bijenkorf, maar alleen kleding, cosmetica en sierraden.

We hebben honger en vinden in Saks een snackcorner. Als we binnen stappen, hebben het al door. Mensen kijken wat vreemd naar ons. Alles ziet er sjiek en modern uit. Dit is heel duur. Als we de menukaart zien, weten we genoeg. Hier moeten we snel weg. Beneden is er allemaal cosmetica. Joke wordt gevraagd om ze opgemaakt wil worden, gratis. Geen punt en na afloop is het een heel ander gezicht. Joke moet erg wennen.

Verder over 5th ave. Bij de 42th slaan we af naar Times Square. De hele dag en avond is het hier druk. We eten voor de tweede keer bij Hard Rock Café.

 

Na een heerlijke maal op naar de bus voor de nighttour in een open dubbeldekker. De tour begint op Times Square. We nemen die van 19.15 uur. Het is nog net licht. We rijden door Downtown over de Manhatten bridge naar Brooklyn (Breukelen). Een hoge brug met twee verdiepingen. De onderste is voor de metro. Je hebt een schitterend uitzicht op de skyline van Manhatten en die wordt nog beter als we onderaan de Brooklyn Bridge stoppen (doet alleen de blauwe bus). Het is donker en de lichtjes zijn fantastisch net als op de posters. Dan gaat de tour verder door Brooklyn. Hier en in Downtown zijn veel Nederlandse namen van straten, alleen nogal verbasterd. Browery = Boerderij. We gaan weer terug over de Manhatten Bridge en door de andere delen van Manhatten. Er zijn delen die worden opgeknapt. Kosten van een appartement 2 mln. dollar. Huur van een appartement is 3.000 dollar per maand. En de buurt ziet niet uit. Van criminaliteit is niets van te merken. Wel is er veel politie en er staan overal mensen die een straat of plein 'bewaken'. Of verantwoordelijk zijn voor het verkeer.

Om 22.00 uur zijn we terug op Times Square. Het is verlicht met veel reclame en videoschermen met nieuws en reclame. Geweldig om hier te zijn. We nemen koffie van Starbucks en T-shirt voor de meisjes van John. Met de metro naar ons hotel en nog even tv kijken. Het was een bijzonder mooie dag.
Weer: zon 27c avond 23c

 

Zaterdag/zondag 19/20 augustus 2006

Na 4 weken is het dan nu tijd voor de terugreis. Om 12.30 uur worden we met een shuttlebus naar Newark gebracht ( $ 100). Het hotel heeft en fixed price met een taxibedrijf. Eerst ontbijten en de koffers pakken. Alles past er met moeite in. We hebben twee extra tassen met bagage op de terugweg. Vandaar de bus i.p.v. een taxi. Al voor 12.30 is de bus er al en binnen 35 min staan we op het vliegveld. We kunnen gelijk de koffers inleveren. Afgelopen dinsdag hebben we de vlucht telefonisch bevestigd en kregen we ook al onze stoelnummers.

Wel eerst in de rij staan. Maar het inchecken gaat snel. Dan maar door de beveiliging. Weer in de rij en schoenen uit en door de poortjes. We lopen naar de gate. Er zijn wel enkele winkeltjes waar we tijdschriften kopen. Er is een foodcourt en ieder maakt zijn keuze van de maaltijd. Dan maar weer naar de gate en wachten. Er wordt omgeroepen dat buitenlanders naar een speciale gate moeten voor vingerafdrukken en foto. Dus weer op pad. Er staan automaten en een assistent helpt.

En weer naar de gate en wachten. Om 16.50 uur mogen we aan boord. Met wat vertraging en in begin wat turbulentie vliegen we weg. Vliegtijd 6 uur 25 min. Korter dan de heenweg. Mart is er blij om. Dus aankomst om 06.30 uur in Amsterdam. Na een hapje eten pakken we de intercity naar Assen. Voor de middag zijn we thuis na een reis van 29 dagen.
Weer: NY zonnig, 27c, Amsterdam bewolkt 20c

<TOP>